W ostatnim czasie bardzo głośno zrobiło się o glinokrzemianie, ale to nie powinno nikogo dziwić, ponieważ eksperci odkryli, że jego struktura daje bardzo ogromne możliwości. O czym dokładnie mowa? Nasz tekst dostarczy Ci wielu cennych informacji, więc koniecznie zapoznaj się z jego treścią!
Czym jest glinokrzemian?
Haloizyt jest minerałem z gromady krzemianów, zaliczanym do grupy minerałów ilastych. W jego składzie można znaleźć glin oraz krzemian, więc bardzo często pojawia się również nazwa glinokrzemianu. Glinokrzemian powstaje w środowisku kwaśny lub obojętnym, zwłaszcza w obecności kwasu siarkowego. Jak każdy minerał jest wydobywany, a najczęściej wskazywane miejsca występowania to Azerbejdżan, Rosja, Belgia, czy Francja.
Struktura oraz działanie glinokrzemianu
Glinokrzemian zbudowany jest z nanopłytek (HNP) oraz nanorurek (HNT), co swoją drogą daje innowacyjne możliwości. Okazuje się bowiem, że w swoich strukturach mogą przechowywać wiele różnego typu produktów i tworzą pewnego rodzaju indywiduum chemiczne – addukt. Addukt jest zamknięty i nie ma kontaktu z otoczeniem, nawet na nie reaguje. Za to transportuje produkt bezpośrednio do tkanek, bez jakiegokolwiek oddziaływania z kwasem żołądkowym czy krwią.
Addukt otwierany jest dopiero wtedy, gdy dociera do komórek i umożliwia pobranie przez komórki z jej struktur wewnętrznych (z nanopłytek i nanorurek) transportowanego produktu, a wraz z nim na przykład wartości odżywczych, mikroskładników, czy makro elementów. To jednak nie wszystko. W czasie tego procesu powstaje próżnia w strukturze glinokrzemianu (po pobraniu produktu przez komórki), które absorbuje z organizmu to, co jest zbędne, a następnie wydala je na zewnątrz organizmu.
Wykorzystanie struktury glinokrzemianu
Jakie zastosowanie ma glinokrzemian? Do czego wykorzystywana jest jego dobra struktura? Okazuje się, że glinokrzemian wyżarzony w temperaturze 850o C i rozdrobniony w młynie magnetycznym do nanocząstek, o wielkości 30μ (mikronów) idealne sprawdza się w połączeniu z kwasami humusowymi – złożonymi związkami organicznymi o charakterze kwasowym, ale zasadowym odczynie pH.
W tym połączeniu glinokrzemian spełnia funkcję transportująca oraz oczyszczającą. Jego zadaniem jest przetransportować kwas humusowy do komórek organizmu i robi to świetnie, ponieważ w czasie transportu nie mają kontaktu z otaczającym go środowiskiem, a więc z kwasami żołądkowymi, treścią pokarmową, czy krwią. Indywiduum chemiczne zostaje otwarte dopiero w tkankach przez komórki, które pobierają z kwasu humusowego wartości odżywcze.
To jednak nie wszystko, ponieważ kwasy humusowe działają też detoksykująco, a to oznacza, że są w stanie oczyścić komórki organizmu i robią to poprzez wiązanie się z toksynami, patogenami i zanieczyszczeniami, które oddawane są do struktur glinokrzemianu, a następnie wydalane. W ten łatwy sposób z organizmu można pozbyć się wielu szkodliwych substancji, w tym na przykład bakterii, grzybów, wirusów, toksyn, metali ciężkich i wielu innych.

